พอดีแต่งเรียงความส่ง แต่งเส็ดเลยเอามาลงไว้เสียหน่อย (อย่าลอกนะขอร้องละ เพราะเราเขียนมันด้วยใจจริงๆ
จินตนาการ คือ การสร้างภาพหรือเรื่องราวขึ้นในจิตใจ ซึ่งมีความแตกต่างหลากหลายกันไปในแต่ละบุคคล อีกทั้งยังแปรผัน และเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดด้วยอิทธิพลของสิ่งแวดล้อมต่างๆ ทั้งอารมณ์ความรู้สึกในขณะนั้น สภาพแวดล้อมภายในอกในขณะนั้น หรือแม้กระทั่งการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา จินตนาการ บางคนอาจจะกล่าวว่าเป็นสิ่งที่ไม่อาจจะเป็นจริงได้ แต่สำหรับข้าพเจ้านั้นข้าพเจ้ามีมุมมองที่ต่างออกไปในเรื่องของคำว่า จินตนาการ ซึ่งข้าพเจ้าจะถ่ายทอดมุมมองเหล่านั้นให้ทุกๆคนได้รับรู้ผ่านเรียงความนี้
ตั้งแต่ในวัยเด็กข้าพเจ้านั้นมักจะดูการ์ตูนอยู่เสมอๆ จนบางครั้งก็ได้ลองคิดว่าถ้าเราไปเป็นตัวละครในการ์ตูนบ้างจะเป็นอย่างไร หรือถ้าตัวละครในการ์ตูนนั้นออกมาพูดคุยกับเราบ้างจะเป็นอย่างไร ข้าพเจ้ามักจะจินตนาการเช่นนี้อยู่บ่อยครั้งจนบางครั้งคนที่อยู่ใกล้ชิดก็บอกว่าเรามั่งจะนั่งเหม่ออยู่เสมอๆ เมื่อเวลาผ่านไปจินตนาการเหล่านั้นก็มิเคยที่จะจางหาย หนำซำจะยิ่งทวีคูณความแจ่มชัดขึ้นมาเรื่อยๆ จนบางครั้งข้าพเจ้าก็รู้สึกได้ว่าจินตนาการเหล่านั้นได้ออกมาโลดแล่นในโลกแห่งความเป็นจริงในสายตาของข้าพเจ้าอยู่เสมอๆ แต่ทว่าผู้ที่สามารถเห็นบุคคลในจินตนาการเหล่านั้นได้ก็มีเพียงตัวข้าพเจ้าเพียงคนเดียวเท่านั้น เมื่อเวลาล่วงเลยไปจินตนาการเหล่านั้น ก็ค่อยๆเติบโตขึ้นอย่างช้าๆ จนกลายเป็นโลกใบใหญ่ที่มีเพียงข้าพเจ้าเท่านั้นที่รับรู้ถึงการมีอยู่ของมัน หรือจะพูดอีกนัยหนึ่งก็คือ ข้าพเจ้าได้สร้างโลกส่วนตัวขึ้นมาเสียแล้ว
ในโลกส่วนตัว หรือจินตนาการของข้าพเจ้านั้นมักเป้นเรื่องที่มีใจความหลักอยู่ที่เรื่อง เวทย์มนตร์ เพราะการ์ตูนทั้งหลายที่ข้าพเจ้าได้รับชม ได้อ่านนั้นต่างก็มีเนื้อเรื่องที่อาศัยเนื้อหาด้านเวทย์มนตร์เป็นแกนหลักอยู่เสมอ ในจินตนาการของข้าพเจ้านั้นมีผู้ใช้เวทย์มนตร์อยู่รอบๆตัวเรา รวมถึงบางครั้งข้าพเจ้าก็มักจะจินตนาการไปว่าข้าพเจ้าเองก็สามารถใช้เวทย์มนตร์เหล่านั้นได้เช่นกัน ข้าพเจ้ามักจินตนาการถึงโลดแห่งการผจญภัยที่น่าตื่นเต้น ที่ต้องเผชิญกับสัตว์ร้าย หรือผู้ใช้เวทย์มนตร์ที่เป็นศัตรู และจินตนาการเหล่านี้เองที่เป็นแหล่งพักพิงทางจิตใจของข้าพเจ้า เมื่อยามใดที่ข้าพเจ้ารู้สึกเหนื่อยล้า หรือเคร่งเครียดกับโลกแห่งความเป็นจริง ข้าพเจ้าก็มักจะแง้มเปิดประตูโลกแห่งจินตนาการ เพื่อหลีกหนีจากความทุกข์ใจเหล่านั้น แล้วไปผจญภัยในโลกแห่งจินตนาการที่ข้าพเจ้าได้ใช้เวทย์มนตร์ปราบเหล่าร้าย และอริศัตรูร่วมกับผองมิตรในจินตนาการ ข้าพเจ้าจะจมลงสู่ห้วงแห่งจินตนาการ แล้วตักตวงความสุขจากโลกใบนี้จนพอใจ แล้วจึงกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง และใช้ความสุขทั้งหมดที่สามารถตักตวงมาได้นั้นเป็นน้ำหล่อเลี้ยงจิตใจให้สามารถยืนหยัดต่อสู้กับปัญหาต่อไป และทั้งหมดนี้แหละคือจินตนาการของข้าพเจ้า ที่มีอิทธิพลอย่างใหญ่หลวงในการดำเนินชีวิตของข้าพเจ้า
หลังจากอ่านมาทั้งหมดแล้วพวกคุณคงจะสงสัยว่า แล้วจินตนาการของข้าพเจ้าก็เป็นเพียงสิ่งที่ไม่มีวันเป็นจริงได้มิใช่หรือ ข้าพเจ้าคงต้องยอมรับว่าจินตนาการอันเพ้อฝันนี้มันคงไม่มีทางจะเป็นจริงไปได้ในโลกใบนี้ แต่ทว่าหากเรามีความเชื่อมั่นและศรัทธามากพอในจินตนาการของตนนั้น จินตนาการเหล่านี้ก็จะคงความเป็จริงอยู่เสมอ แม้ว่ามันจะเป็นจริงเพียงแต่ในความคิดของเราก็ตาม สุดท้ายแล้วข้าพเจ้าอยากจะบอกทุกๆท่านว่าจงอย่าได้ดูถูกจินตนาการของทั้งตนเอง และผู้อื่น จงอย่าได้หันหลังให้กับจินตนาการของตน จงแต่งแต้มจินตนาการของคุณให้เป็นไปตามที่ใจนึกฝัน แล้วเก็บมันไว้ในหัวใจเราตลอดไป
เย่ๆๆๆๆ จบแล้วเป็นไงบ้างอะ แอบอายนะเนี่ย ใครอ่านแล้วก็เม้นๆบ้างก็ดีนะ ขอบคุณครับ
